ภาพยนตร์เฉลิมพระเกียรติ เรื่อง มูลนิธิราชประชานุเคราะห์ในพระบรมราชูปถัมภ์ โดย เหมันต์ เชตมี


ปี พ.ศ.2532 ในค่ำคืนอันแสนโหดร้ายและทารุณสำหรับผู้หญิงอย่างป้าก้อนดินและป้าอ๋อยอาสาสมัครของมูลนิธิราชประชานุเคราะห์ เมื่อผู้ที่ช่วยเหลือผู้ประสบภัย กลับต้องประสบภัยเสียเองเพราะลูกชายและลูกสาวของพวกเธอทั้งสองกำลังเข้าค่ายลูกเสือที่อยู่ศูนย์กลางของวาตภัยพายุเกย์ ความเป็นห่วงของแม่ทั้งสอง ที่ทั้งชีวิตทุ่มเทให้กับการเป็นอาสาสมัครช่วยเหลือผู้คนมากมาย ความสิ้นหวังได้มาเยือน ด้วยการรับสั่งจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวที่ทรงเล็งเห็นว่า สิ่งที่สำคัญมากกว่าสิ่งของเงินทองสำหรับผู้ที่ประสบภัย คือ การไปกู้คืนกำลังใจของผู้เสียหายให้กลับคืนมาโดยเร็ว ไม่ว่าจะเป็นภัยหนาว น้ำท่วม พายุ ไฟไหม้ นั้นไม่เคยนัดเวลาที่จะเกิด ป้าก้อนดินและป้าอ๋อยจึงต้องเตรียมตัวตลอดเวลาเพื่อรับมือกับภัยพิบัติเหล่านั้น แต่แล้วความสิ้นหวังได้มาเยือนเมื่อ พวกเธอทั้งสองกลับต้องเผชิญชะตากรรมนั้นเอง และเมื่อเข้าไปยังจุดเกิดเหตุ ทั้งสองพบเห็นผู้คนมากมาย และหนึ่งในนั้นคือลูกชายของป้าก้อนดินเอง ที่นอนหายใจรวยรินอยู่กลางโคลน ความเชื่อมั่นเลือนหายไปกับความสูญเสีย ความคิดที่จะทำดีโดยมีพระเจ้าอยู่หัวอยู่เคียงข้าง เริ่มสั่นคลอนในป้าก้อนดิน ผู้คนมากมายนอนจมกับโคลนเด็กร่ำไห้หาแม่ บ้านเรือนล้มพังทลาย มีผู้บาดเจ็บล้มตายมากมาย ที่นอนหายใจรวยริน อยู่กลางโคลน ความสูญเสีย น้ำตา การตั้งคำถามถึงการเสียสละ และการทำบุญร่วมกับพระเจ้าอยู่หัวกำลังพิสูจน์ใจของป้าอ๋อยและป้าก้อนดิน จากเหตุการณ์มหาวาตภัยในครั้งนี้

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: